Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Αυτές οι μέρες γύρω από το κέντρο βάρους της Ηπείρου αφορούν σε συναντήσεις που έχουν ως μοναδικό στόχο τη συνένωση των μετακινούμενων κτηνοτρόφων, οι οποίοι αποτελούν και το πολιτικό πελατολόγιο του Αλέκου Καρμπιμανή αφού είναι κάτοικοι της υπογραφής του.

Όπως καταλαβαίνουν αυτό περιλαμβάνει «δεκάρικους» πανηγυρικούς λόγους «για τον Περιφερειάρχη μας», οι δημαρχοί και οι υπηρεσιακοί παράγοντες που πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή (τι κάνουν οι άνθρωποι, έτσι προβλέπεται σε μονοπρόσωπες μορφές τύπου Κίμ) και μια απίστευτη πανικασία επειδή κάτι δεν πηγαίνει Καλά, συνεπώς πρέπει να τονίσουμε την αυτοεπιβεβαίωση και να δείξουμε ότι ελέγχει την κατάσταση.

Έτσι λοιπόν, πάνω στη διοργάνωση των ημερίδων χάθηκε μια πολύ σημαντική ημερομηνία.

Θύμα αυτή η φορά ήταν οι Τζουμέρκα και η περίφημη οδός που θα συνδέει με την Ιόνια Οδό. Ένα έργο που ήταν αίτημα δεκαετιών, με προϋπολογισμό 25 εκατ. Ευρώ, που τον περασμένο Μάιο έκλεισε και με τον πλέον τυπικό τρόπο οι εκκρεμότητες των εκχωρήσεων ήταν πλέον έτοιμες για δημοπρασία.

Το έργο δημοπρατήθηκε στις 25 Ιουλίου και έγινε … μισή, γιατί κατά την ημέρα της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων τέθηκε σε εφαρμογή το νέο νόμο του Υπουργείου Υποδομών που επιβάλλει όλες τις εργασίες να γίνονται μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας και με ψηφιακές πιστοποιήσεις. Έτσι λοιπόν το έργο πρέπει να επαναπροσδιοριστεί. Τόση τσαπατσουλία.

Δεν μπορεί μετά από ένα χρόνο να ξεπεράσει τις ημερομηνίες.

Διότι εδώ υπάρχουν δύο εξηγήσεις, οι οποίες είναι δυστυχώς η μία χειρότερη από την άλλη.

Επειδή η διοίκηση και οι αρμόδιοι αντιπεριφερειάρχες δεν έχουν εμπειρία μετά από 10 χρόνια να παρακολουθήσουν ημερομηνίες και διαγωνισμούς, ή η προκήρυξη της διαγωνισμού για τις 25 Ιουλίου να έχει στοιχεία «κουτοπενίρια» προκειμένου να εκτελούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του προηγούμενου νόμου ή να βλάπτουν και Να καθυστερεί. Σε δεύτερη περίπτωση αυτό θα πρέπει να έχει γίνει με την ανοχή των μανταρινιών της Περιφέρειας.

Όποια και είναι η έκφραση, δυστυχώς δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτό το φιάσκο. Διότι μπορεί το δημόσιο να κατηγορείται συχνά – και δικαίως – για τα αργά ρυθμό της λειτουργίας του, ωστόσο όποιος έχει κάνει ακόμα και μια μέρα διοίκησης γνωρίζει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες που πρέπει να τηρούνται. Το νέο νόμο Σκουρλέτη για τις δημόσιες συμβάσεις ήταν γνωστό εδώ και σχεδόν ένα χρόνο – ψηφίστηκε από το 2016 και το ΚΕΔΕ ζήτησε επιμόνως την αναστολή της εφαρμογής για μερικούς μήνες προκειμένου να προσαρμοστούν οι διοικητικοί μηχανισμοί.

Οι ίδιοι οι «προυρούμενοι» Καριμάνι μεταφράζονται σε καθυστέρηση ορισμένων μηνών, καθώς μόλις δημοσιευθούν τα τεύχη δημοπράτησης, θα πρέπει να συνταχθούν με τη νέα τους μορφή και, στη συνέχεια, να προκηρυχθεί η διαγωνισμός από την αρχή. Για την καλή τύχη των Τζουμέρκων το νέο σύστημα δημοπρασιών είναι ηλεκτρονικό, πράγμα που σημαίνει ότι τα απαιτούμενα έγγραφα είναι ψηφιακά και αυτό ίσως να αποκαταστήσει σε χρόνο που η ζημιά έγινε.

Το ερώτημα είναι γιατί το μέλλον των Ηπειρωτών πρέπει να εξαρτάται από ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν πόσο σημαντικό είναι αυτό που πρέπει να διαχειριστούν.

ΥΓ. Μου είναι αδιανόητο ότι με αυτούς τους τελευταίους χρόνους στην δημόσια διοίκηση η Ήπειρος κρατήθηκε όρθια.

Http://www.rizopoulospost.com/ta-tzoumerka-den-axizoun-tosi-proxeirotita-k-kaxrimani/