Για τρίτη φορά  στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο,    η Ολομέλεια της Βουλής συζήτησε  στις  30 Νοεμβρίου  αίτημα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για άρση της βουλευτικής ασυλίας του Βασίλη Γιόγιακα.

Πρόκειται για την ηθικά και πολιτικά απαξιωτική διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 62 του Συντάγματος και αφορούσε  στην χορήγηση της άδειας της Βουλής για να ασκηθεί εναντίον του  ποινική δίωξη για κακουργηματική ψευδή βεβαίωση, πράξη την οποία τέλεσε στη διάρκεια της θητείας του σαν Νομάρχης Θεσπρωτίας.

Δεν παραγράφεται το αδίκημα

Η Βουλή μετά από εισήγηση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής  Επιτροπής, αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη μη άρση της ασυλίας του και έτσι ο κ. Γιόγιακας μέσα από τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις ενός πολιτικού συστήματος που έχει πλέον χάσει και το παραμικρό ίχνος αξιοπιστίας,  γλυτώνει προς το παρόν την παραπομπή στο Δικαστήριο.

Με τόσες διώξεις, ίσως  αυτός να  είναι και  ο βασικός λόγος για τον οποίο επιδίωξε μετά μανίας να  συμπεριληφθεί στις κομματικές λίστες για να εκλεγεί βουλευτής…

Αναφέρουμε προς το παρόν,  γιατί   πρόκειται για κακουργηματική πράξη που παραγράφεται  στην εικοσαετία και η μη άρση της ασυλίας αναστέλλει μόνο  την άσκηση της ποινικής δίωξης.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το χρονικό διάστημα της συγκεκριμένης   αναστολής,  δεν προσμετρείται στον χρόνο παραγραφής και όταν ο κύριος αυτός πάψει να είναι βουλευτής θα δικασθεί για τη συγκεκριμένη του πράξη.

Εντωμεταξύ, όπως συνηθίζει να κάνει,  παραπληροφορώντας  το θεσπρωτικό λαό και ψευδόμενος, δήλωσε με ανακοίνωσή του ότι η υπόθεση αυτή  έχει κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας και  αφορούσε στην ανάκληση άδειας οχλούσας δραστηριότητας.

Η παραπλανητική  δήλωση Γιόγιακα

Συγκεκριμένα, στη δήλωσή του ο Β. Γιόγιακας αναφέρει: «Κλήθηκα να δώσω συμπληρωματική κατάθεση για την ανάκληση της απόφασής  μου ως Νομάρχης Θεσπρωτίας για την έγκριση, ύστερα από εισήγηση των αρμοδίων υπηρεσιών, των περιβαλλοντικών όρων σχετικά με τη λειτουργία μονάδας επεξεργασίας ορυκτελαίων από τη «Νάνης  Oil ΑΒΕΝΕΠ».

Θυμίζω ότι ανακάλεσα την απόφασή μου πάλι ύστερα από εισήγηση των αρμόδιων υπηρεσιών οι οποίες  έλαβαν υπόψη νέα στοιχεία που είχαν προσκομίσει ο Δήμος Συβότων και άλλοι  φορείς της τοπικής κοινωνίας.

Η υπόθεση αυτή έχει ήδη κριθεί από άλλα δικαστήρια και από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Γι’ αυτό και στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας ζήτησα να εξεταστεί και η άρση της ασυλίας μου. Η Επιτροπή εισηγήθηκε να μην αρθεί  η ασυλία μου ενώ το ίδιο αποφάσισε και η Ολομέλεια της Βουλής».

…Και η αλήθεια

Ο κ. Γιόγιακας όμως, δεν κλήθηκε απλώς να δώσει συμπληρωματική κατάθεση για την ανάκληση της απόφασής του. Από την προανάκριση των προηγούμενων ετών στοιχειοθετήθηκε η παραπομπή του σε βαθμό κακουργήματος για ψευδή βεβαίωση.

Επιπλέον,  οι περιβαλλοντικοί  όροι που ανακάλεσε  δεν έχουν καμία σχέση, ούτε με μονάδα πετρελαιοειδών, ούτε με αγωγό μεταφοράς πετρελαίου στο λιμάνι της Πλαταριάς, (όπως δημιουργούσε εκείνη την εποχή την εντύπωση στους πολίτες), αλλά ούτε με μονάδα επεξεργασίας ορυκτελαίων που αναφέρει στη δήλωσή του.

Ας μην παριστάνει τον «Ρομπέν των Δασών» που αγωνίστηκε για  να σώσει… τους  κάτοικους της Πλαταριάς από την περιβαλλοντική μόλυνση!

Η απόφαση που ανακάλεσε  αφορούσε μονάδα ανάμειξης και συσκευασίας ορυκτελαίων, που είναι μια εγκατάσταση χαμηλής όχλησης χωρίς επιπτώσεις στο περιβάλλον και για την οποία προφανώς κανένα νέο στοιχείο δεν προσκομίστηκε –γιατί δεν μπορούσε να προσκομιστεί- από το Δήμο Συβότων ή άλλους τοπικούς φορείς.

Αν η  μονάδα αυτή  λειτουργούσε δεν θα παρήγαγε πρωτογενώς προϊόντα αλλά  θα συσκεύαζε έτοιμα  λιπαντικά, ενώ θα δημιουργούσε 60  νέες  θέσεις εργασίας.  Εξάλλου, για την ίδια ακριβώς μονάδα και στην ίδια θέση    δόθηκε άδεια το έτος 2011 από την Περιφέρεια Ηπείρου.

Αυτός, άλλωστε, είναι  και ο λόγος που  ζητήθηκε από τη Βουλή η άδεια να του ασκηθεί ποινική δίωξη.

Γιατί για λόγους ψηφοθηρίας και χωρίς τεκμηρίωση ή νεώτερα στοιχεία,  ανακάλεσε ανερυθρίαστα, μια άδεια που ο ίδιος είχε δώσει λίγες ημέρες πριν.

Τέλος, ψεύδεται  για ακόμη μια φορά όταν ισχυρίζεται ότι η υπόθεση  αυτή έχει ήδη κριθεί  από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Καμιά σχετική  δικαστική απόφαση δεν υπάρχει αφού το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο δεν εξετάζει επί της ουσίας την υπόθεση όταν λήγει η ισχύς μιας αδειοδοτικής απόφασης.

 

«Ξεφεύγει» πίσω από την ασυλία

Με τόσες ποινικές διώξεις που έχουν ασκηθεί εναντίον του και με άλλες τόσες που έχουν τεθεί στο αρχείο, είναι ολοφάνερο, ότι ο άνθρωπος αυτός  στα τέσσερα χρόνια της θητείας του ως Νομάρχης  Θεσπρωτίας,  δημιούργησε μια νοσηρή κατάσταση παλαιοκομματισμού, ανευθυνότητας, πελατοκρατίας, λαϊκισμού και εξυπηρέτησης ποικιλώνυμων  συμφερόντων.

Δεν υπάρχει προηγούμενο αιρετού που για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα σε θέση εξουσίας να έχει εμπλακεί σε τόσες πολλές υποθέσεις και να «μπαινοβγαίνει» στα Δικαστήρια.

Δοξάζεται κρυπτόμενος…

Από την άλλη μεριά, η περίπτωση Γιόγιακα αναδεικνύει  ταυτόχρονα  την ανεπάρκεια της υφιστάμενης νομοθεσίας για την ασυλία των βουλευτών αλλά και την έλλειψη πολιτικής βούλησης από πλευράς του ελληνικού Κοινοβουλίου για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της διαφθοράς, της αυθαιρεσίας και της παρανομίας.

Όταν  οι  πολιτικοί  κρύβονται πίσω από τα βουλευτικά προνόμια για  πράξεις ή  παραλείψεις που δεν αφορούν τη βουλευτική  θητεία τους, αλλά δραστηριότητες από προηγούμενες ιδιότητες, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία της Δημοκρατίας μας.

Όταν η Δικαιοσύνη εμποδίζεται να  επιτελέσει το καθήκον της λόγω   αποφάσεων της Βουλής που δεν έχουν  καμιά σχέση με την προστασία του βουλευτικού θεσμού, τότε οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα.

Και αυτό είναι ότι το χειρότερο για την πατρίδα μας στη δύσκολη περίοδο που βρίσκεται!