Ήταν μετά τις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 που η Ν.Δ. ηττήθηκε για δεύτερη χρονιά μέσα στον ίδιο χρόνο και δρομολογήθηκαν εσωκομματικές διαδικασίες για την ανάδειξη νέου προέδρου του κόμματος. Ήταν τότε που αυτή η διαδικασία αναβλήθηκε δύο φορές για τεχνικούς λόγους ή αδυναμίες και ήταν τότε που τέσσερα στελέχη της διεκδίκησαν την αρχηγία. Τζιτζικώστας (Τζίτζι για τους κολλητούς), Κυριάκος Μητσοτάκης (Κούλης για τους Τζιτζικούς), Άδωνις Γεωργιάδης (ο μπουμπούκος) και Βαγγέλης Μεϊμαράκης (Βαγγέλας). Ήταν τότε που οι Μητσοτακικοί ήταν μετρημένοι.

Η ΕΚΛΟΓΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ…

Τότε λοιπόν, στις αρχές του 2016 (10 Γενάρη), έγιναν οι εκλογές και 330.000 Νεοδημοκράτες προσήλθαν στις κάλπες για να εκλέξουν τον νέο αρχηγό μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Βαγγέλη Μεϊμαράκη που ήταν οι δύο διεκδικητές, με νικητή τον πρώτο αφού Τζιτζικώστας και Άδωνις είχαν βγει εκτός μάχης.

ΗΛΘΑΝ ΟΛΑ ΤΟΥΜΠΑ!

Μέχρι όμως να φτάσουν στην τελική εκλογή είχαν προηγηθεί ομιλίες – παρουσιάσεις όλων των υποψηφίων σε ολόκληρη την χώρα και φυσικά και στην Ήπειρο. Τότε παρακολουθήσαμε τον διαγκωνισμό μεταξύ των υποστηρικτών των υποψηφίων οι οποίοι είχαν μοιραστεί σε Τζιτζικούς – Μητσοτακικούς – Μεϊμαρικούς και λιγότερο Γεωργιαδικούς. Στην αρχή φάνηκε ότι κυρίαρχος του παιχνιδιού ήταν ο Τζιτζικώστας, ο οποίος θα έκανε περίπατο κατακτώντας την κορυφή της Ν.Δ. Δυστυχώς για τους υποστηρικτές του, κάτι τέτοιο δεν έγινε, οπότε όλα ήρθαν τούμπα και νικητής ήταν ο Κυριάκος.

ΠΙΣΙΝΟΙ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΙ…

Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά αυτή τη στιγμή; Το έκαναν για να θυμίσω στους επιλήσμονες ποιοι ήταν εκείνοι που έπιαναν τα πρώτα καθίσματα στις ομιλίες του Τζιτζικώστα για να κάνουν την επίδειξή τους και ποιοι ήταν εκείνοι που κάθονταν μπροστά στον Κυριάκο και στους άλλους. Κυρίως ποιοι κρύβονταν στα «ορεινά» των αιθουσών για να μη τους πιάνουν οι φακοί των τηλεοράσεων και των φωτογραφικών μηχανών. Είναι οι ίδιοι που τώρα λανσάρουν τον Μητσοτακισμό, αν δεν τον επικαλούνται, για να αποδείξουν την σταθερότητα των θέσεων και των απόψεων του Κυριάκου και κατ’ επέκταση της Ν.Δ., την οποία χρειάζονται αλά καρτ!

Η ΡΑΤΣΑ…

Όμως, υπάρχει και μια ράτσα άλλων δήθεν «νεοδημοκρατών» οι οποίοι πιάνουν πρώτο στασίδι όταν οσμίζονται εξουσία. Πρόκειται για τους πλέον ελεεινούς πολιτικούς τυχοδιώκτες που κυκλοφορούν με την καρέκλα της εξουσίας ραμμένη στα κωλομέρια τους! Τέτοια φαινόμενα τα βίωσε και η τοπική κοινωνία στο πετσί της με την μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη να γίνεται σημαία ευκαιρίας για τους γαμπρούς της κάθε εξουσίας.

ΟΨΙΜΟΙ ΤΙΜΗΤΕΣ!

Μάλιστα, γίνονται και οι τιμητές της ορθότητας των πράξεων και των επιλογών τους πετροβολώντας όλους εκείνους που πίστεψαν και πιστεύουν στα οράματα του ιδρυτή της Ν.Δ. Οι ίδιοι άνθρωποι μεταβάλλονται πότε σε νύφες και πότε σε γαμπρούς και κορδώνονται επιδεικνύοντες την κενότητά τους. Οι ίδιοι άνθρωποι, ριψάσπιδες του χθες, γίνονται οι τιμητές κι ενίοτε ενδύονται τον χιτώνα του απόλυτου κριτή εξωραΐζοντας τα κακώς κείμενα στη Ν.Δ. Θα με παρατηρήσετε πολλοί φίλοι για το ύφος της σημερινής στήλης, αλλά δεν άρχισα εγώ πρώτος!

ΑΛΜΑΤΑ…ΜΝΗΜΗΣ!
Τα παραπάνω έτσι για να ξανασυστηθούμε σ’ αυτό τον τόπο, διότι κάποιοι κάνουν άλματα μνήμης, αν δεν υπηρετούν τη σκοπιμότητα. Η Ν.Δ. δεν είναι μικρή παράταξη για να χωρέσει στα στενά όρια ορισμένων καιροσκόπων που στα δύσκολα κρύφτηκαν ή έγιναν «δοσίλογοι» βάζοντας τον νεποτισμό τους πάνω από τα κοινά συμφέροντα. Το έργο είναι πολυπαιγμένο και κάποια στιγμή θα μείνουν χωρίς θεατές! Η αξία και η τιμή ανήκει σε κείνους που και στα εύκολα και στα δύσκολα είναι μπροστά και ούτε κρύβονται, ούτε φορούν φερετζέδες, καθότι χανουμάκια τέλος!

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ…

Ξέρω πως διαβάζοντας αυτές τις γραμμές θα βάλετε διάφορα σενάρια με το μυαλό σας και καλά θα κάνετε! Απλά ισχύει η ρήση «ου δύνασαι δυσί Κυρίοις υπηρετείν». Στο κάτω – κάτω, υπάρχουν και η παλικαριά με την ντομπροσύνη και δεν χάθηκαν επειδή κάποιοι θέλουν να επικαλούνται… αλτσχάιμερ!

Γιώργος Γιαννάκης

 

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Πρωινός Λόγος» Ιωαννίνων

την Παρασκευή 2 Μαρτίου, στη στήλη ΤΟΛΜΗΡΑ)